Na een busrit van ongeveer 6 uur zijn we in Saigon ( Ho Chi Min City) aangekomen en we werden meteen in het Backpacker centrum van Saigon losgelaten.

Het lijkt net Kho San Road in Bangkok, allerlei restaurantjes en reisbureautjes. Alleen maar buitenlanders.

Daar sta je dan tussen 8 miljoen inwoners waarvan er 4 miljoen een scooter hebben, en dat merk je !! Ze scheuren door de straten en het is weer een hels karwei om de straat over te steken.

Op elke hoek staat dan ook een mannetje met een compressor en een gereedschapskist om je banden op te pompen of een reparatie uit te voeren.

Omdat we naar ons van te voren geboekte hotel moesten namen we niet de eerste de beste taxi maar liepen even uit de wijk.

De eerste Taxi vroeg 150.000 dong , maar we werden uiteindelijk voor de deur van ons Hotel afgezet voor 30.0000 dong.

Prachthotel met alles er op en eraan. Vriendelijk personeel en een kamer om te zoenen en dan te bedenken dat we 70 euro betalen voor 5 nachten.

We hebben ons lekker gedoucht en hebben de buurt verkend en heerlijk gegeten,

Bij SINH CAFE hebben we meteen 2 tours geboekt.

18 februari naar de CAO DAI Tempels en naar de CUCHI tunnels.

19 februari een trip naar de Mekong delta.

17 februari zijn we te voet om 7.30 uur naar het Museum van de oorlogs misdaden tegen Vietnam.

Onderweg in de parken doen heel veel mensen hun ochtend gymnastiek Tai Tji.

Naarmate onze reis vorderde kwamen er toch meer herinneringen boven van de Vietnamoorlog en in dit museum kwam de omvang hiervan duidelijk in beeld.

Buiten stonden allerlei vliegtuigen en ook de Amerikaanse helikopters die we nog wel kennen van de beelden op Tv toen de laatste Amerikanen bij de Ambassade werden weggehaald. Wapentuig zegt ons niet zoveel maar het was toch wel ff interessant.

Binnen een aaneenschakeling van gruwelbeelden van tijdens en na de oorlog.

Je kreeg een goed beeld wat zich hier heeft afgespeeld.

Vooral het Agent Orange gift dat over het hele land werd gegooid maakte indruk.

Hele stukken land en zijn bewoners werden in één klap vergiftigd en tot op de dag van heden worden er nog verminkte kinderen geboren.

Ze staken niets onder stoelen of banken ze lieten alles zien. ( soms niet om aan te zien de gruwelijke foto's van kinderen en volwassenen).

Moeders met kinderen op de vlucht voor bombardementen en dorpen die in brand werden gestoken.

Gruwelijke beelden van Amerikanen die stukken lichaam waar nog een stuk hoofd aan hing als trofee toonden.

Foetussen op sterk water , de een met een groot waterhoofd en ook een misvormde Siamese tweeling.

Later op straat zagen we bij toeval kinderen met dit soort afwijkingen in een rolstoel zitten.

Je ziet hier sowieso veel mensen die een lichaamsdeel missen of helemaal misvormt zijn.

Het was indrukwekkend en we ware er niet vrolijker van geworden.

Daarna naar het bekende REX Hotel gereden met de taxi ( het is weer heet) 'De verslaggevers en Amerikaanse officieren van de oorlog waren in dit hotel gehuisvest.

Op de dak van het Hotel heb je een mooi uitzicht, en vooral nu omdat alles versierd is met zeeën van bloemen voor het Tet feest, ( we hebben trouwens beide een lamme arm van het telkens Happy Newyear wensen.

We kwamen nog een oude gitarist tegen waar we nog een tijdje mee gebabbeld en gelachen hebben.

Toen naar onze kamer waar we letterlijk gewacht hebben op de zonsondergang voor we ons weer op straat begaven.

Savonds was er een groot feest waar we nog heen zijn geweest ( nog altijd TET-feest)

We waren de enigste buitenlanders en hadden veel bekijks en iedereen staarde ons maar aan.

Saovonds tik tik geluiden op de slaapkamer , Ria stond net op de douche.

Er zat een Vleermuis onder de glaskap van onze plafondverlichting en hij was zich ff aant uitstrekken.Gelukkig ging hij rustig zitten en maakte geen geluid meer. Ik heb Ria niks verteld en we zijn rustig gaan slapen.

In de ochtend aan Ria verteld dat we bezoek hadden van dat beest en ze was blij dat ik niks gezegd had. Het personeel zou hem wel vangen later die dag.

Maar hij zat er savonds nog, de jongens van het Hotel hebben hem toen als nog gevangen en buiten los gelatenen de rust in huis was wedergekeerd .

18 februari naar de CAO DAI Tempels en naar de CUCHI tunnels..

Om 8 uur stonden we bij Sihn cafe om in onze bus te stappen en dat was nog een hele klus. Er stonden tientallen bussen die naar diverse bestemmingen gingen en dat met ronkende motoren in een eng straatje.

Uiteindelijk konden we tegen 8.45 uur instappen om aan onze tour van 120 Km te beginnen naar de tempel van CAO DAI.

Een tempel die heel kleurrijk versierd is en in onze begrippen kitscherig is. Je ziet hem van verre al liggen .Het lijkt een beetje op Disney World.

Er wordt 4 maal per dag een grote ceremonie gehouden waaraan alle geloven deelnemen en samen bidden en zingen.

De geloven waren onderverdeeld in 4 kleuren, rood, geel, blauwen, wit.

De mensen hangen het Caodaiisme aan. Het is een combinatie van diverse geloven: Buddisme,Confucianisme,Taoïsme, Christendom en islam. Alles gaat hier dus vredig met elkaar om.

Ze waren van jong tot stokoud en moeste soms zelfs de trapjes opgeholpen worden.

De ceremonie was erg indrukwekkend.

Naar de tunnels:

Na een ritvan ongeveer een uur kwamen we bij de CU CHI Tunnels aan, ons allen wel bekend uit de Vietnam oorlog.

We kregen een rondleiding door een stuk bos vol met verborgen ingangen naar de ondergrondse tunnels die 200 km lang zijn .

Ze werden gebruikt om de Amerikanen te verassen en voor het transport van wapens en als vluchtwegen en schuilplaatsen.

De Amerikanen die de tunnels niet konden ontdekken gooiden als wanhoop tonnen ontbladeringsmiddelen, benzine en napalm boven de reisvelden en plantages om zo het gebied in een woestijn te laten veranderen. Nu nog steeds zijn hele gedeeltes kaal en vergiftigd.

Ook liet men ons allerlei wapens en valkuilen zien die heel vernuftig en luguber waren.

Maar ja wat is een valkuil t.o.v. een bombardement?

Ook kregen we nog een propagandafilm te zien uit de jaren 70.

Een gedeelte van de tunnels was aangepast voor de bezoekers en je kon door een stuk lopen van 100 meter. Ton heeft nog een poging gewaagd maar er dan toch maar van afgezien omdat het wel erg eng was en gedeeltes moest kruipen.

Een demonstratie van de originele tunnel liet zien dat de echte tunnel wel heel erg smal was , Maatje Vietnamees.

We hadden die dag een heel leuke gids: Mister SON.

De groep was ook gemêleerd en bestond wel uit 15 nationaliteiten waaronder ook de USA.

Er was ook een schietbaan waar je voor 300.000 dong met een mitrailleur 10 schoten mocht lossen, niet leuk dus en wie vond het wel leuk en ging schieten : DE JANKEES.

19 februari een trip naar de Mekong delta.

8 uur vertrokken naar de Mekong Delta waar we een rivier tocht hebben gedaan en een floating Market hebben gezien. Ook het dagelijks leven in kleine dorpjes waar veel aan bijen teelt gedaan werd en het maken van rijstvelletjes om later je eigen'springrolls 'van te maken.

Heerlijk gegeten in een restaurant aan het water.

20 Februari.

Onze laatste dag in Saigon.

We gaan vandaag nog enkele interessante dingen bezoeken in de stad en voor de rest shoppen en relaxen want morgen vertrekken we naar Bangkok waar we de laatste 3 dagen zullen zijn

groetjes uit Saigon Ton en Ria