Hue

Vanavond hebben we eens goed kunnen communiceren met de bevolking en dat zonder problemen.

We zijn nl in een restaurant gaan eten dat gerund wordt door een doofstomme familie.

Gewoon aanwijzen op de kaart en de bestelling is oke.

Heerlijk gegeten ( groente en garnalen zelf draaien in rijstvelletjes en lekker dippen in sate saus.

De zoon van de familie kwam ook nog ff langs om ons een paar mooie pentekeningen te verkopen. Hij had wel een beetje meer achterstand dan alleen maar niet kunnen spreken en horen. Het was net een kleine dikke Budda.

Tijdens het eten kwam nog een familielid langs om ons een groter formaat tekeningen te verkopen , toen we zeiden dat we aant eten waren bleef hij gewoon gezellig op ons bord kijken tot we klaar waren, gezellig toch.

Het verkeer scheurt langs en onder ons balkon door met een enorme herrie, maar daar hebben zij geen last van.

3 februari.

Vanmorgen na het ontbijt worden we opgehaald met de bus om naar Hoi An te reizen.

Dan gaat de telefoon aan de receptie en het is Mister LING. De man waar we het ticket hebben laten reconfermen. Als de bus er om 8.20 uur niet is moeten we ff een taxi nemen naar het busstation en krijgen daar de bus.

Taxigenomen en die reed alleen maar de hoek om en we waren er.

Nadat we ons plekje hadden ingenomen was het alleen nog wachtten op het inladen van 2 scooters ,een fiets en een lading kisten

Er waren 3 passagiers teveel in de bus , die kregen gewoon een plastic terrasstoel en gingen in het looppad zitten.

Na een pauze van 30 minuten kwamen we uiteindelijk om 13.00 uur aan in Hoi An.

Binnen 10 minuten hadden we een leuke hotelkamer voor 12 Dollar per nacht ( wel zonder ontbijt) ontbijt op terrasje kost een halve dollar.

Hebben meteen weer het busticket laten bevestigen voor de slaapbus die we 5 februari nemen.

De bus vertrekt dan voor de deur van ons hotel.

Na een douche het stadje in en we komen meteen op een groot feest op de markt waar iedereen bezopen is en Travestieten voor de show en zang zorgen.

Iedereen wil ons bier in de handen drukken ( bij 30 graden ) maar dat laten we dus maar achterwege. Welk feest het is weten we niet maar het ging er pittig aan toe.

Iedereen wil ons bij het feest betrekken maar we bedankten vriendelijk.

Gaande weg komen we er achter dat Vietnam nog goedkoper is dan Thailand. We lachen ons soms rot van de prijzen. T-shirtje 1,5 euro, voor 4 tot 6 euro zit je in een goed restaurant te eten incl drank met zijn tweeen.

Hoi An is heel leuk, leuke steegjes, huisjes, winkeltjes en heel veel terrasjes.

We zijn vanavond heerlijk gaan eten in een van de prachtige restaurantjes in het haventje.

Het ene leuke zaakje naast het andere en aan de waterkant zitten ook bijna alle tafeltjes vol.

Supereten , ik ben een beetje verslaafd geraakt aan de Pumpkinsoup die hier in allerlei combinaties geserveerd wordt: met garnalen, krab. etc etc .voor de liefhebbers ook met vleessoorten.

Hierna weer een flinke wandeling via honderden kraampjes waar je alleen maar hoort: Madam buy something from me please of T-shirt only one dollar.

Als je ergens prachtige ( nep) mode wilt kopen is het hier wel. De ene designjas of prachtschoenen en laarzen naast de ander. Je kunt alles op maat laten maken. Dus moet ik Ria er telkens aan herinneren dat haar koffer vol zit.

4Februari,

We hebben een scooter gehuurd 4 dollar per dag en hebben de stap maar gewaagd ons in het verkeer te begeven. Eerst ff een stop gemaakt bij een terrasje en een lekker ontbijt genomen met helaas weer die smerige koffie ( als je hem aanlengt met 2 liter water is hij redelijk te drinken).

De heer des huizes was druk bezig zijn aquaria gevuld met grote kreeften te verschonen en na te vullen met vers zeewater dat ff verder met jerrycans gehaald wordt.

Pracht beesten met roze koppen.

We rijden langs een enorme boulevard in aanbouw met een nieuwe rustige weg. Dus geen grote verkeersdrukte. Hier kan ik beginnen met ook voorzichtig constant te claxoneren

Zoals iedereen hier doet. Nou het geeft een machtig gevoel kan ik zeggen.

Aan de kust word flink gebouwd , de Resorts schieten uit de grond , de een nog groter dan de ander. Dus over 5 jaar ziet het er hier ook anders uit.

Lekker wandeling over het strand gemaakt en alle meisjes van de strandtentjes roepen : free bed, free parasol , free chairs alleen maar om je die ene cola voor 30 cent te kunnen verkopen.

Vissers zijn druk bezig met et onderhoud van hun 'bootjes' men vist hier in grote ronde gevlochten manden van ongeveer 3 meter breed die ze insmeren met een soort pasta die de boel waterdicht houdt.

Na ons colaatje en een zakje pindas die we van een invalide jongen gekocht hadden zijn we weer verder gaan toeren.

In het gezellige haventje nemen we een boottochtje van een uur , vooral om de hitte even te ontvluchtten en te genieten van een briesje.

Onderweg laat het oude schippertje meteen zijn hand van het gas als hij ziet dat ik mijn camera vastpak. Er is het nodige te zien onderweg, zoals vissers die hun netten sierlijk in de lucht gooien en daarna een kilootje vis aan boord hijsen. Ze reageren heel leuk en enthousiast.

Er zit een ijsvogel op een paaltje, oude vrouwtjes op hun schamele bootjes, en hele grote netten die boven water gespannen staan om grote hoeveelheden vis in een keer naar boven te halen.

In een prachtlagune groeien de mooiste vruchten en komt er een mannetje in een rond bootje op ons af varen die graag voor een paar cent op de foto wil. Een van de laatste oorlogsveteranen dachten we. Hij was erg getekend in zijn gezicht en miste een oor. Midden op het water is nog een Pekingeendenfarm met honderden eenden.

Op de terugweg nog leuke fotos van de dagelijkse markt gemaakt maar dan vanaf de waterkant.

Het wordt tijd voor een hapje en we hebben gegeten bij een megagrote kraam waar diverse mensen hun restaurantje hebben. Heerlijk.

Hierna weer langs de kraampje waar Ria een paar shirtjes van Marco polo voor een dollar per stuk kocht ( origineel natuurlijk ha ha).

Verder hebben we nog diverse oude huizen uit de Chinese en Japanse tijd stamden.

Even een berichtje voor Boeli.

Boeli we hebben overal gezocht en gevraagd, we hebben haar niet kunen vinden.

We hebben de prints van jullie fotos laten zien , maar niemand herkende haar.

Toen we over een mogelijke Amerikaanse vader spraken keek men ons tch wel vreemd aan.

Niemand wist van haar bestaan , we hebben alle steegjes in de buurt nauwkeurig bekeken maar niets. Er zal in de 10 jaar ook wel veel veranderd zijn.

Als je al ziet hoeveel er gebouwd wordt dan is het niet zo vreemd haar te vinden.

Bij thuiskomst neem ik wel contact met je op.

Maar toen was het weer airco tijd en relaxtijd op de kamer.

S avonds weer lekker slenteren en heerlijk gegeten. Wat een verademing, lekker windje en geen zon op je kop. Want overdag loopt de temperatuur alleen maar op.

5 Februari,

Vannacht slecht geslapen .

We hadden alle twee keelpijn en niesbuien. Niet gek natuurlijk als je constant airco in en uit gaat.

Net in slaap gevallen maakte Ria me weer wakker, ze hoorde een raar geluid.

Ik hoorde niets.

10 Minuten later hoorde ze een beest en even later zag ze een beest kruipen.

Het was een Gekko, die had ze in andere landen al met de bosjes gezien en om me daar nu wakker voor te maken !!

S morgens weer door Ria gewekt. De stroom is uitgevallen. Geen airco, geen koffie op de kamer en geen licht.

Aan de plafond hangt nog een grote ventilator die waarschijnlijk gemaakt is van de propellers van een oude B29 bommenwerper die de Amerikanen hier achter hebben gelaten. En die deed het dus ook niet.

Na het ontbijt in de haven, wilden we wel ff naar de ATM om te pinnen maar die deden het natuurlijk ook niet.

Ook wordt het steeds moeilijker om een echt koud drankje te krijgen i.v.m. de stroomuitval.

We hadden niet genoeg cash om het hotel te betalen en we checken om 17.00 uur uit.

De stroomstoring zal de hele dag duren. Gelukkig kregen we een tip dat er een automaat wel werkte. We hebben meteen het dubbele bedrag dat we nodig hadden gepint , zodat we altijd genoeg bij ons hebben..

Ton heeft zich nog ff laten scheren door een klei vietnamees poppetje. Ze kwam net boven de scheerstoel uit en om het voorhaar makkelijker te maken werd de stoel maar in de ligstand gezet. Nog ff een hoofdmassage als extra en weer 30 eurocent lichter.

Om18.00 uur krijgen we de'Night sleeper', naar Na Thrang .

De bus met slaapstoelen zal ons 500 km zuidelijker brengen. Via internet hebben we daar al een hotel geboekt vor 3 nachten dus men verwacht ons.

De samenstelling van de inhoud van het koffer van Ria verandert ook steeds. Een nieuw kledingstuk erbij , een oud kledingstuk voor de kamermeisjes.

Nou nou, de slaapbus, wat een verschrikking. De bus was lekker op tijd en voordat we instapten hebben we nog een tijdje met 2 mensen gesproken uit de voormalige DDR.

Zij reisden ook al een tijdje door Vietnam maar waren een beetje teleurgesteld dat de Vietnamese geen Duits spraken.

De DDR en Vietnam waren vroeger bondgenoten en tijdens de wederopbouw werd Vietnam fiancieeel gesteund door de DDR.

Hij vertelde dat toen hij bij de DDR-Jugend was , ze op school een maal per week in uniform krachtige liederen over Vietnam zongen om hun te steunen. En ook al die jaren moest hij 20 cent van zijn zakgeld geven voor de wederopbouw.

Hij was dan ook teleurgesteld dat niemand hier ooit van de DDR gehoord had.

De busrit: Verschrikkelijk, we lagen in een soort Formule 1 kuipje dat gemaakt is voor Aziaten en dus te weinig ruimte voor ons heeft.

Op een gegeven moment wist je gewoon niet meer hoe je moest liggen. Volgens Ria was het een kinderledikantje e waren dus ook blij toen we heelhuids aangekomen waren in Na Trangh.

Hebben een prima hotelletje vlak bij het strand waar we vanmiddag i.v.m. de hitte naar toe gevlucht zijn en onder een parasol hebben bijgeslepen van de afgelopen nacht.

Maar ja je bent een backpacker of niet

?

GROETJES TON EN RIA