28 januari,

Nog ff terugkomend op de honden fotos, wij vinden dit natuurlijk ook smerig en als vegetariërs eten we ze zeker niet op

Vanmorgen na ons ontbijt bij Vietnam ala carte zijn we met de taxi naar Hanoi gereden ( een ritje van 2 euro) .

We hebben het Mausoleum van Ho Chi Min bezocht en het huis waar hij gewerkt en gewoond heeft.

Het is een heel serieuze bedoeling en grapjes zijn daar niet op zijn plek.

Bij de ingang moest je meteen alles wat je bij je had inleveren en dat werd netjes opgeborgen totdat je weer terug was. Je camera mocht je wel meenemen zodat je toch nog een kiekje kon maken van de buitenkant en de tuinen.

Maar daarna werd ook de camera ingenomen en ging je door de security die nog strenger was dan op een luchthaven.

Dan opstellen in rijen van 2 voor een poortje en op commando gingen we richting de plek waar Ho lag opgebaard. Je mag niet spreken, lachen en ook geen handen in je zakken doen. Absolute discipline dus.

En daar gingen we dan langs allerlei militairen die je met een strak gezicht niet aankeken.

Via trappen met roedelopers kwamen we dan in de aula waar Ho Chi Min lag opgebaard. Een sirene stilte en iedereen schuifelde voorbij. Het leek wel een pop, maar de grime was goed gedaan. Hij zag er inderdaad uit alsof hij net overleden was maar hij lag er toch al van 1969..

Soms gaat hij voor een paar weken opstap naar rusland ( in november) en dan word hij weer bijgewerkt.

De Vietnamese waren onder de indruk. Later nog zijn huis en zijn wagenpark bekeken en toen zijn we lekker de stad in getrokken om ons weer helemaal duizelig te laten toeteren door het razende verkeer.

Soms sta je minutenlang te wachten om over te steken en dan nog is de kans groot dat je platgereden wordt door 350 scootertjes.

We hebben nog een bezoek gebracht aan het museum van de literatuur nog uit de tijd van Confusius. Prachtig aangelegde tuinen met een supergrote klok ( chinees)

Daarna aan de overkant lekker koffie ( en dat is zelden) gedronken en broodjes gegeten in restaurant SMILE, een hotelschool voor hulpbehoevende jongeren ( andere hulpbehoevenden dan in nederland) die daar een stukje opleiding krijgen. Dat was goed te merken want we werden behandeld als koningen.

Daarna weer de drukte in en zijn we ff gaan bijkomen bij een meer dat in het oude franse gedeelte ligt.

Nog een Mango gekocht van een vrouw dat na de Bombardementen van de Amerikanen een been moest missen door een landmijn. Clever vrouw dat in Holland een prima job zou hebben gehad maar hier gedoemd is om op straat fruit aan de man te brengen.

Aan het water zijn vooral oudere mensen bezig met hun Taj chi oefeningen, een mooi gezicht.

29 januari

Vanmorgen om 6 uur uit de veren , ontbijtje bij Cees onze pensionhouder genomen.

Beetje chaos, hoe laat worden we opgepikt ? Half 8 , 8 uur maar uiteindelijk opgepikt door de taxi en naar het centrum gereden naar reisburo PUMPKIN waar we later weer door de bus werden opgehaald om naar HALON BAY te gaan. Een ritje van 175 km dat 3 uur in beslag zal nemen. Langs de weg honderden rijstvelden en alle mensen zijn druk met hun handel of werken voor hu deur met allerlei klussen. Het is een bezig volkje , iedereen is bezig. In de haven aangekomen werden eerst de paspoorten en visa gecontroleerd en konden we aan boord.

We waren aangenaam verrast van de boot want het was erg mooi en verzorgd.

We hadden verhalen gelezen van ratten aan boord en slechte slaapplaatsen maar dit was super.

We hadden een mooie kajuit voor ons 2en , eigen douche en toilet.

Aan boord werd heerlijk eten geserveerd door de bemanning en het ontbrak ons aan niets.

Het weer was ook heerlijk en de rest van de reizigers waren heel leuk.

Mensen uit Jakarta , een jongen uit Argentinië ( waar we natuurlik over onze gemeenschappelijke Maxima gebabbeld hebben) en een heel leuke gast Andrew uit London die een eigen bedrijf had maar steevast de deur in de winter op slot deed om 3 maanden per jaar door azie te reizen. We zie hem later op onze reis misschien weer terug.Slimme jongen!!!

De baai is schitterend en heel imposant, pracht rotsen duiken op uit zee en staan als pilaren in het water. Op een van de eilanden hebben we een grote Cave bezocht die echt enorm groot was. Het was wel een hele klim naar boven maar met tussenposen halen deze 2 oudjes dat ook nog wel.

Op veel pilaareilanden staat boven op een prachtige Pagode..

Tegen de avond legden we aan op een mooi strandje waar we konden zwemmen maar onze voorkeur ging uit naar relaxen met een bakje koffie.

Hierna hebben we nog een eilandje aangedaan en toen was het tijd aan te leggen in een prachtige baai. Het was volle maan en het silhouet van de ons omringende eilanden was erg mooi.

Tijd voor weer een heerlijk feestmaal aan bord, het was echt heel lekker en men bleef maar schotels brengen met de fijnste gerechten. Smullen dus. Toen we aangaven dat we genoeg hadden zorgeden de Indonesiers bij ons aan tafel dat de rest van de lekkernijen in een recordtempo verdwenen waren.

Na nog wat nababbelen werden we toch wel erg moe en zochten we na nog een kopje koffie onze kajuit op. Met op de achtergrond de muziek van de ons omringende boten vielen we in slaap om 11 uur later wakker te worden.

S morgens hebben we rustig gecruised tussen de eilanden door. Plots begint het enorm te regenen en gaat de kanotocht niet door omdat er geen interesse voor is .

Aan boord is een heerlijke sfeer en we genieten volop.

Langzaam naderen we de haven en na een half uur komt onze bus die ons weer naar Hanoi brengt. We laten ons afzetten bij Ho Hoa Kiem een groot meer in het oude stadsgedeelte waar we op een terrasje nagenieten en een taxi nemen ( 3 x zo duur i.v.m de drukte) naar ons hotel..

S avonds zijn we bij ons Guesthouse in de buurt gaan eten , kort in de buurt dus maar het duurt 15 minuten heen en 15 minuten terug alleen al om de weg over te steken. Hier hebben we superlekker gegeten.

Het eten met stokjes gaat ook steeds beter, we eten nu al zonder veiligheidsbril op.

Vorken zijn hier niet standaard op tafel, een voordeel is ook dat het een soort dieet is want je neemt telkens maar kleine hapjes.

De temperatuur is inmiddels opgelopen tot 28 graden en dat is ongewoon voor het noorden want het is hier nu ook winter.

Reisverhalen van de afgelopen weken berichtten alleen maar van kou en regen maar daar hebben wij dus geen last van

Morgen gaan we met de nachttrein naar Hue , onze tickets hebben we al en ons volgend verslag wordt dus 600km zuidelijker geschreven. We moeten wel nog ff wennen aan dit land, soms vermoeiend met de comunicatie want er spreektbijna niemand engels.

Het is ook heel anders dan Thailand, niet vergelijkbaar. Toerisme staat echt nog in de kinderschoenen.

Ps wij maken geen taal of tikfouten maar het toetsenbord is zo klein.

Gr Ton en Ria.