Website: Met de Trein en Bus door Vietnam 2010 online

Beste Mensen

Ons reisverhaal Vietnam staat nu On-line.

Er zullen wel nog heel veel fotos bij komen maar de opzet is er al.

Jammer genoeg zijn er veel mensen die niet alle reisverhalen tijdens onze reis hebben ontvangen. Er bleek een probleem te zijn bij REISMEE.NL.

Het reisverhaal: Met de Trein en Bus door Vietnam 2010 .

http://www.tonstegers.nl/vietnam/index.html

groetjes Ton en Ria

0 reacties | reageer

Goodbye Vietnam,Goodbye Thailand

Hallo Allemaal,

Hier dan ons laatste verslagje uit Azië.

We zitten nu aan ons laatste ontbijt in het zonnetje.

De laatste dagen in Saigon hebben we nog veel ondernomen, we zijn in een heel andere buurt terrecht gekomen waar het heel gezellig was. Er is heel veel achtergebleven van de Franse periode en we hebben dan ook een copy van de Notre Dame bezocht. Hij leek er wel op maar dan wat meer uitgekleed. Ook het postkantoor in franse stijl( gare du Nord copy) was heel mooi.

Lekker ontbijten met Franse broodjes.

Prachtige avenue met veel mooie verlichtingen.

Op straat lekker gegeten en boven op het terras van Hotel Rex koffie gedronken met live muziek van een Thaise Flamngo Band, ( net echt ha ha )

We kwamen op een gegeven moment in een straat met veel kapsalons en Ton wilde zich nog ff late scheren.

In elke kapsalon zaten wel 6 schaars geklede popjes in minirokjes.

Toen we binnen wilden werd de deur vriendelijk geopend en bij binnenkomst sprongen ze allemaal op en het zag er uit alsof Ton het voor het uitzoeken had.

Uiteindelijk werd Ton geschoren door een man ( niet-zijn eigen keuze ) en de meisjes gingen weer netjes zitten met hun beentjes over elkaar.

Toen we weg gingen werden we vriendelijk uitgezwaaid.

S'morgens vertrokken van een heel modern vliegveld van Saigon. Een voorspoedige vlucht van 5 kwartier en toen stonden we weer in de heksenketel Bangkok.

Wel rustiger dan SAIGON met al zijn getoeter.

Ons hotel is weer prima en we zijn meteen weer de stad in gegaan omdat het voor Ria SHOPPINGTIME is.

En natuurlijk hebbe wij ons weer 1 uur lang lekker laten Masseren op Koh san Road.

Vannacht vertrekken we om 03.30 uur naar de luchthaven.. Dus we gaan er nu nog ff van genieten.

We hebben een geweldige reis gemaakt, gelukkig zonder ziek zijn of pech.

Alles hebben we op eigen houtje gedaan en alles is ook buiten verwachting prima verlopen.

We zijn nu wel een beetje op maar wel voldaan. Bussen , ,BotenTreinen en Hotels alles was oké.

Bedankt vooral jullie reacties en ons volledige reisverhaal kunnen jullie binnenkort weer lezen op onze site , maar we sturen jullie dan nog wel een berichtje.

Groetjes Ton en Ria.

5 reacties | reageer

SAIGON, MEKONG DELTA en DE TUNNELS

Na een busrit van ongeveer 6 uur zijn we in Saigon ( Ho Chi Min City) aangekomen en we werden meteen in het Backpacker centrum van Saigon losgelaten.

Het lijkt net Kho San Road in Bangkok, allerlei restaurantjes en reisbureautjes. Alleen maar buitenlanders.

Daar sta je dan tussen 8 miljoen inwoners waarvan er 4 miljoen een scooter hebben, en dat merk je !! Ze scheuren door de straten en het is weer een hels karwei om de straat over te steken.

Op elke hoek staat dan ook een mannetje met een compressor en een gereedschapskist om je banden op te pompen of een reparatie uit te voeren.

Omdat we naar ons van te voren geboekte hotel moesten namen we niet de eerste de beste taxi maar liepen even uit de wijk.

De eerste Taxi vroeg 150.000 dong , maar we werden uiteindelijk voor de deur van ons Hotel afgezet voor 30.0000 dong.

Prachthotel met alles er op en eraan. Vriendelijk personeel en een kamer om te zoenen en dan te bedenken dat we 70 euro betalen voor 5 nachten.

We hebben ons lekker gedoucht en hebben de buurt verkend en heerlijk gegeten,

Bij SINH CAFE hebben we meteen 2 tours geboekt.

18 februari naar de CAO DAI Tempels en naar de CUCHI tunnels.

19 februari een trip naar de Mekong delta.

17 februari zijn we te voet om 7.30 uur naar het Museum van de oorlogs misdaden tegen Vietnam.

Onderweg in de parken doen heel veel mensen hun ochtend gymnastiek Tai Tji.

Naarmate onze reis vorderde kwamen er toch meer herinneringen boven van de Vietnamoorlog en in dit museum kwam de omvang hiervan duidelijk in beeld.

Buiten stonden allerlei vliegtuigen en ook de Amerikaanse helikopters die we nog wel kennen van de beelden op Tv toen de laatste Amerikanen bij de Ambassade werden weggehaald. Wapentuig zegt ons niet zoveel maar het was toch wel ff interessant.

Binnen een aaneenschakeling van gruwelbeelden van tijdens en na de oorlog.

Je kreeg een goed beeld wat zich hier heeft afgespeeld.

Vooral het Agent Orange gift dat over het hele land werd gegooid maakte indruk.

Hele stukken land en zijn bewoners werden in één klap vergiftigd en tot op de dag van heden worden er nog verminkte kinderen geboren.

Ze staken niets onder stoelen of banken ze lieten alles zien. ( soms niet om aan te zien de gruwelijke foto's van kinderen en volwassenen).

Moeders met kinderen op de vlucht voor bombardementen en dorpen die in brand werden gestoken.

Gruwelijke beelden van Amerikanen die stukken lichaam waar nog een stuk hoofd aan hing als trofee toonden.

Foetussen op sterk water , de een met een groot waterhoofd en ook een misvormde Siamese tweeling.

Later op straat zagen we bij toeval kinderen met dit soort afwijkingen in een rolstoel zitten.

Je ziet hier sowieso veel mensen die een lichaamsdeel missen of helemaal misvormt zijn.

Het was indrukwekkend en we ware er niet vrolijker van geworden.

Daarna naar het bekende REX Hotel gereden met de taxi ( het is weer heet) 'De verslaggevers en Amerikaanse officieren van de oorlog waren in dit hotel gehuisvest.

Op de dak van het Hotel heb je een mooi uitzicht, en vooral nu omdat alles versierd is met zeeën van bloemen voor het Tet feest, ( we hebben trouwens beide een lamme arm van het telkens Happy Newyear wensen.

We kwamen nog een oude gitarist tegen waar we nog een tijdje mee gebabbeld en gelachen hebben.

Toen naar onze kamer waar we letterlijk gewacht hebben op de zonsondergang voor we ons weer op straat begaven.

Savonds was er een groot feest waar we nog heen zijn geweest ( nog altijd TET-feest)

We waren de enigste buitenlanders en hadden veel bekijks en iedereen staarde ons maar aan.

Saovonds tik tik geluiden op de slaapkamer , Ria stond net op de douche.

Er zat een Vleermuis onder de glaskap van onze plafondverlichting en hij was zich ff aant uitstrekken.Gelukkig ging hij rustig zitten en maakte geen geluid meer. Ik heb Ria niks verteld en we zijn rustig gaan slapen.

In de ochtend  aan Ria verteld dat we bezoek hadden van dat beest en ze was blij dat ik niks gezegd had. Het personeel zou hem wel vangen later die dag.

Maar hij zat er savonds nog, de jongens van het Hotel hebben hem toen als nog gevangen  en buiten los gelatenen de rust in huis was wedergekeerd .

18 februari naar de CAO DAI Tempels en naar de CUCHI tunnels..

Om 8 uur stonden we bij Sihn cafe om in onze bus te stappen en dat was nog een hele klus. Er stonden tientallen bussen die naar diverse bestemmingen gingen en dat met ronkende motoren in een eng straatje.

Uiteindelijk konden we tegen 8.45 uur instappen om aan onze tour van 120 Km te beginnen naar de tempel van CAO DAI.

Een tempel die heel kleurrijk versierd is en in onze begrippen kitscherig is. Je ziet hem van verre al liggen .Het lijkt een beetje op Disney World.

Er wordt 4 maal per dag een grote ceremonie gehouden waaraan alle geloven deelnemen en samen bidden en zingen.

De geloven waren onderverdeeld in 4 kleuren, rood, geel, blauwen, wit.

De mensen hangen het Caodaiisme aan. Het is een combinatie van diverse geloven: Buddisme,Confucianisme,Taoïsme, Christendom en islam. Alles gaat hier dus vredig met elkaar om.

Ze waren van jong tot stokoud en moeste soms zelfs de trapjes opgeholpen worden.

De ceremonie was erg indrukwekkend.

Naar de tunnels:

Na een ritvan ongeveer een uur kwamen we bij de CU CHI Tunnels aan, ons allen wel bekend uit de Vietnam oorlog.

We kregen een rondleiding door een stuk bos vol met verborgen ingangen naar de ondergrondse tunnels die 200 km lang zijn .

Ze werden gebruikt om de Amerikanen te verassen en voor het transport van wapens en als vluchtwegen en schuilplaatsen.

De Amerikanen die de tunnels niet konden ontdekken gooiden als wanhoop tonnen ontbladeringsmiddelen, benzine en napalm boven de reisvelden en plantages om zo het gebied in een woestijn te laten veranderen. Nu nog steeds zijn hele gedeeltes kaal en vergiftigd.

Ook liet men ons allerlei wapens en valkuilen zien die heel vernuftig en luguber waren.

Maar ja wat is een valkuil t.o.v. een bombardement?

Ook kregen we nog een propagandafilm te zien uit de jaren 70.

Een gedeelte van de tunnels was aangepast voor de bezoekers en je kon door een stuk lopen van 100 meter. Ton heeft nog een poging gewaagd maar er dan toch maar van afgezien omdat het wel erg eng was en gedeeltes moest kruipen.

Een demonstratie van de originele tunnel liet zien dat de echte tunnel wel heel erg smal was , Maatje Vietnamees.

We hadden die dag een heel leuke gids: Mister SON.

De groep was ook gemêleerd en bestond wel uit 15 nationaliteiten waaronder ook de USA.

Er was ook een schietbaan waar je voor 300.000 dong met een mitrailleur 10 schoten mocht lossen, niet leuk dus en wie vond het wel leuk en ging schieten : DE JANKEES.

19 februari een trip naar de Mekong delta.

8 uur vertrokken naar de Mekong Delta waar we een rivier tocht hebben gedaan en een floating Market hebben gezien. Ook het dagelijks leven in kleine dorpjes waar veel aan bijen teelt gedaan werd en het maken van rijstvelletjes om later je eigen"springrolls "van te maken.

Heerlijk gegeten in een restaurant aan het water.

20 Februari.

Onze laatste dag in Saigon.

We gaan vandaag nog enkele interessante dingen bezoeken in de stad en voor de rest shoppen en relaxen want morgen vertrekken we naar Bangkok waar we de laatste 3 dagen zullen zijn

groetjes uit Saigon Ton en Ria

4 reacties | reageer

MUE NE en de rode ZANDDUINEN

12/13 Februari

Gisteravond hebben we aan het strand nog lekker Kreeften, Gamba's , St. Jacobs schelpen en Krabben gegeten.

Vrouwen lopen op het stand met grote ketels vol met vers gevangen Seafood.

Je maakt een afspraak wat je wilt eten en zij gaan het ter plaatse op een open vuurtje voor je klaar maken. Het was verrukkelijk.

Vanmorgen om 9 uur richting MUE NE.

De bus was weer eentje met ligstoelen maar dat viel dan weer mee voor een paar uur., maar het geeft toch het "Sardientje in blik"gevoel.

Onderweg ging de bus iets langzamer rijden omdat er een ongeval was gebeurd..

Op de grond lag een jong mens onder een deken, hij was aangereden door een Bus van de zelfde maatschappij waar wij mee reden.

Op de plek onder de deken waar zijn hoofd lag kwam heel veel bloed vandaan.

Hij heeft het niet overleefd.

Dan word je toch wel ff stil en ga je toch weer ff de boel relativeren.

Je vergeet dan dat ze je een paar minuten geleden nog bij een rustpauze onderweg wilden tillen bij het inkopen. Ze vroegen met een stalen gezicht 8,5 euro voor een pakje koekjes en een zak chips.

Aangekomen bij ons Ressort kregen we ons huisje toegewezen en dat ligt heel leuk aan zee..

Er is een heerlijke Pool en alles ziet er sfeervol uit. Al hoewel alles wel een likje verf kon gebruiken. Maar het gaat om het plaatje en dat is leuk.

We hebben meteen een wandeling gemaakt van ongeveer 6 km en dat in de volle zon.

We zijn naar Brothers gelopen om ons ticket te bevestigen voor Saigon.

Naar het zuiden reizen is geen probleem , maar we kwamen twee meisjes tegen die hier nu echt een week vastzitten omdat er geen vervoer is naar het noorden. Alle bussen zitten vol en zijn gereserveerd door de "locals".i.v.m. het TET Feest.

TET-FEEST: belangrijkste feest in Vietnam, Het is het einde van een maanjaar en het begin van een Nieuwjaar. Het kondigt. ook de lente aan.

De prijzen tijdens het feest rijzen ook de pan uit. Gelukkig hadden we tegen een redelijke prijs gereserveerd. Maar hotelprijzen worden verdubbeld of zelfs verdrievoudigd..

De huur van een motor gaat om de 4 uur wel een dollar omhoog.. Zelfs bij ons eigen hotel was de motor op dag 2 met 3 dollar verhoogd. Gelukkig hebben we er eentje op straat bij een gezin gehuurd voor 12 dollar voor 2 dagen.

Den eerste nacht was een verschrikking( de airco was stuk gegaan dus 28 graden in bed )

Tijdens ons ontbijt, dat door een paar meisjes werd geserveerd met een lang gezicht begon het Vietnamees/Engels gebrabbel weer. Ze snapten niet dat we heet water wilden voor onze eigen koffie te maken en dat pikzwarte goedje van hun niet wilden hebben.

Tijdens onze eerste hap in ons broodje kwam een vrouw met 3 levende kippen aangewandeld..

Bij de derde hap hoorden we allerlei geluiden van die beesten en bij de vierde hap was het stil.

Vanavond staat er kippensoep op het menu. Good morning Vietnam!!!!!

Meteen gevraagd voor een nieuwe kamer , dat komt in orde. Maar toen we later op onze kamer kwamen was het ijskoud. De airco was gefikst.

Motor gehaald en rijden maar. We werden wel ff door de verhuurder gewaarschuwd om na 17.00 uur niet meer de straat op te gaan want dan is iedereen dronken en is het te gevaarlijk.

Zullen we zeker niet doe omdat het al linke soep is als ze nuchter rijden.

Langs de boulevard rijden we langs het een nog mooier ressort dan het ander. Overal Hotels met Spa ressorts., Palmbomen en schitterende tuinen

Maar dan rijden we MUE NE uit en komen in een rotzooi terecht die we nog nooit hebben gezien, Troep, rottende marktafvalbergen vol met vliegen. Je werd er niet goed van. En stinken dat het deed. En iedereen loopt er maar doorheen. Echte achterstand wijken.

We rijden snel weg met de neus dicht en het verstand op nul.

Wat heeft MUE NE te bieden?

Het staat bekend om zijn Rode en Witte zandduinen en het is een paradijs voor kite-surfers., ze surfen hier met misschien wel honderd te gelijk.

En die Surfers is echt een prachtig gezicht om te zien , ze komen uit alle delen van de wereld..

Ria heeft weer buiten al haar muggenbulten en insectenbeten een brandplek van de uitlaat van de motor aan de binnenzijde van haar been.

Vanmiddag lekker aan onze pool gelegen en lekker uitwaaien inde heerlijke wind die van zee komt.

Leuk restaurantje aan de overkant van ons ressort waar we vriendelijk worden binnengeloodst door "BI"een klein manneke met zakeninstinct. Hij weet de mensen wel te paaien door zijn guitig snuitje en door zijn leuke lach.

Super eten en naar afloop gaat BI nog even met ons op de foto.

Later die avond zien we hem weer en dan is hij weer het "kind" dat met zijn vriendjes speelt.

We stoppen hem nog wat geld toe om dat het Nieuwjaarsfeest is.

Vanmorgen om 6.30 uur met de motor naar de Rode Duinen gereden. Leuk om te zien, zwaar om te lopen.

Maar op dit tijdstip is het gelukkig nog niet zo warm. We parkeerden de motor met de belofte om er straks wat te nuttigen maar dat zou niet lang dure want het stikte er van de vliegen.

Verder door gereden door een mooie natuur waar we ook hele mooie planten en vogels zagen.

Maar die zijn natuurlijk niet met je camera te vangen.

De temperatuur loopt weer op en begint op je rug te branden. We rijden over een super 3-baans weg met mooi aangelegde faciliteiten in de "middel off Nowhere" 25 kilometer lang een prachtweg en geen mens te zien. En daar waar het nodig is ligt zelfs geen asfalt.

In PHAN THIET aangekomen worden we verwelkomt door heerlijke geuren die van de wierookstokjes komen die ter ere van Nieuwjaardag worden aangestoken op de kerkhoven.

Er liggen kerkhoven op de gekste plaatsen en het zijn vaak hele bouwwerken of tempels.

Soms krijgt iemand ook gewoon een laatste rustplaats op de plek waar hij werkte( rijstveld of akker).

Even verder maakt de heerlijke geur plaats voor een enorme stank die van de honderden viskotters komt. Bah

We kijken of we een leuk restaurant vinden om te ontbijten maar dat zie je zo 1 2 3 niet.

Dus terug naar Mue Ne.

We zitten met een knorrende maag op een terrasje van een hip cafeetje dat door een paar alternatieve slome vogels wordt gerund en het duurt ons dan ook te lang voor we geholpen werden , dus naar het volgend terras waar we heerlijk ontbeten hebben met als afsluiter een Pancake met banaan en chocoladesaus.

16 FEBRUARI  gaan we naar  Saigon en 21 februari naar Bangkok.

we hebben nog een paar daagjes voor de boeg.

Hopenlijk is het dan in Nederland ook wat aangenamer.

groetjes uit mue ne,  Ton en Ria

?

4 reacties | reageer

NA THRANG VOLOP IN VOORBEREIDING NIEUWJAARSFEEST

6 Februari 2010, NA thrang

Lekker gaan eten en meteen in SingCafe een boottocht besproken voor morgen. Hele wandeling in de brandende zon .Eigenlijk na de vermoeiende busreis zijn we vroeg het bed ingekropen , We waren een beetje op. De reiskilometers beginnen te tellen dus we gaan het ff wat kalmer aan doen.

7 Februari

Vanochtend zijn we om 8.30 uur bij ons HOTEL KIM HIAN ( we zitten op de 7^e verdieping en kijken uit over de zee) opgehaald en zijn naar de haven van Na Trang gereden waar we met de boot een paar eilanden gaan doen. Het is een gezellige groep aan boord met Aussies en een paar heel grappige Chinezen waar je je rot mee lacht.

Eiland nr 1 was een lachertje, het was een soort Efteling maar dan met vissen, er lag een betonnen piratenschip waar allerlei aquaria waren onder gebracht. De helft zonder vis maar wel met op de voorruit een onderwaardeertafereel geplakt.

Weleen groot bassin met schilpadden en reuze zwarte vissen die je mocht voeren met gedroogde soortgenoten.

Op het tweede eiland gaan we snorkelen en genieten we van de koraalriffen maar er is weinig vis te zien. Hier kon je ook parasailen en jetskiën.

Terug aan boord kregen we een stukje educatie over de zee over de zee egel waarna we later voor 50 eurocent een heerlijk soepje konden bestellen van de egel.

Na de soep begon de lunch waar ze alles vandaan haalden blijft een wonder maar binnen een paar minuten stond een enorme tafel vol met de heerlijkste gerechten. We hebben heerlijk gegeten van de enorme hoeveelheden "seafood en salades'.

Na het eten begon het muziekfestijn van de bemanning , ze haalden allerlei potten en pannen te voorschijn en met gitaar begonnen ze allerlei liedjes te spelen en iederen zong zijn liedje in zijn eigen taal. Het lijkt een beetje nepperig maar was toch wel leuk, en vooral de chinezen stonden boven op de tafels mee te zingen.

Daarna weer de tafels vol met allerlei soorten fruit uit dit land.

Op het derde eiland weer heerlijk relaxen in lekkere hangstoelen op een Bounty eiland.

Heel fijne sfeer en fladderende vlinders in allerlei kleuren.

Langzaam teruggevaren naar de haven. Dit tripje koste ons 5 euro en het is ongelooflijk wat we daarvoor hebben gekregen.

8 Februari

Scooter gehuurd en ons maar weer in de verkeerschaos begeven.

Achteraf valt het best wel mee, je moet gewoon met de stroom mee rijden en zelf inschatten of de ander je voorrang geeft of niet, en of je zelf doorramt of afremt.

Meestal gaat dat goed. Een groot voordeel is dat er niet harder dan 45 km gereden wordt en het grote nadeel is dat ze denken die ‘Witten", stoppen wel.

De straten zijn verlicht alsof het bij ons Kersfeest is, maar dan nog eens 10 x erger.

Overal licht,lampen en bloemversieringen voor het Tet feest, 14 Februari is hier Nieuwjaar en dat willen ze weten ook.

Nu al zijn er avonds optredens van diverse groepen en artiesten en ook privé auto's met muziek en versieringen rijden door de straten.

We zijn vanmorgen richting zuiden gereden en stonden te kijken van de armoedige huisjes en de enorme rotzooi in schril contrast met de dikke hotels die we net gepasseerd waren.

Wat een troep dreef er tussen de paalwoningen aan de rand van de stad. Je moet er niet aan denken wat voor ziektes daar kunnen uitbreken. Echt schrijnend.

Dan maar weer de andere kant op op zoek naar de Grote witte Boeddha die we pas nadat we enkele kleine straatjes doorkruist hadden zagen liggen in de hoogte.

Het is een metershoge in de lotushouding zittende Boeddha die we bereikten nadat we 152 treden ( voelt als 1520 trede met deze hitte) genomen hadden.

Prachtig uitzicht en bij afdalen was er ook nog een liggend Boeddha van 18 meter lang.

Pracht omgeving , serene rust en veel bedelaars en verkoopstertjes van kaarten , wierook en waaiers "For good Luck".

Overal kun je je scooter bewaakt parkeren voor ongeveer 5 eurocent , en dan is hij ook echt bewaakt door geüniformeerd personeel.

De rest van de dagnaar het strand waar we lekker in de Zuidelijke Chinese zee hebben gezwommen.

S,avonds een lekker restaurantje gevonden waar Ria "hotpot"heeft.gegeten.

Alle verse groenten , vis en andere ingrediënten worden op tafel geserveerd.

Ook staat er een pan op tafel met kokende bouillon en volgens een bepaald ritueel met intervallen van een paar minuten wordt er telkens iets in het pannetje gedaan .

Het was een feestmaal en Ton had een schotel vol met grote garnalen in een overheerlijke knoflooksaus.

Nadeel van het restaurant was dat er een paar Russen zaten die ( en dat wordt natuurlijk veel verteld) echt beesten zijn., Ze zijn grof, vet, ongemanierd, lelijk en ze hangen aan tafel i.p.v. zitten. Een grote vis is in 2 happen verdwenen., echt varkens.!!

Na het eten lekker aan het strand café gezeten en van het avondbriesje genoten.

9 Februari,

Na ons ontbijtje in ons Hotel, dat constant vol is , zeker door de goede prijs/kwaliteit ( 10 dollar per nacht per kamer). Het staat op nr1 bij de online bookers.. Zijn we naar het Ecologisch zeeaquarium gegaan dat heel interessant was. Heel mooie aquaria met prachtvissen en toppie verzorgd. Er was ook een grote geprepareerde walvis die pas in 2005 was aangespoeld. Een hele grote ruimte met vissen en andere zeedieren op sterk water.

Velen zijn reeds uitgestorven. Het is ook een groot onderzoekcentrum voor het milieu.

Verder hebben we nog mooie villas die op een bergtop lagen met een prachtuitzicht over zee.

De villas van BAO DAI , Gebouwd in de jaren 20 volgens de mythe zou de keizer hier gewoond hebben. Daarna een hapje gaan eten in de Beach club Louisiana aan het strand.

Vlak naast ons Hotel lag een kapsalon waar Ton zich heeft laten scheren en Ria haar haar heeft laten knippen.

Het scheren gebeurd hier gewoon met een Gilettemesje dat in 2en wordt gebroken en het meisje neemt de ene helft gewoon tussenhaar vingers en begint je zo te scheren.

Er blijft werkelijk geen haartje zitten zo secuur. Daarna standaard de heerlijke hoofdmassage.

Ria,s haar werd eerst uitgebreid gewassen en daarna kreeg ze een gezichtsmassage-behandeling die heel intensief was en wel een half uur duurde. Daarna werd ze netjes geknipt.

Kosten: samen 5 euro.

Savonds wegens groot succes weer gaan eten in het zelfde restaurant als gisteren , daar kregen we te horen dat het restaurant vanaf morgen gewoon een week gesloten is i.v.m. het TET feest.

Wat gaan jullie dan zoal doen? Feesten en drinken een hele week lang.

En weer naar de Beachclub. Op de stranden zitten tegen de avond vrouwtjes met grote pannen en stoken vuurtjes, je kunt bij hun grote kreeften, krabben en garnalen eten die net uit zee komen. Ook lopen er vrouwen rond waarbij je je kunt laten masseren. Maar niet zo charmant en aantrekkelijk als in Thailand. Ze dragen schoenen, sokken , lange broeken , lange jassen , handschoenen , een monddoek voor en het bekende punthoedje.

Men komt voorbij met soepen, sigaretten en dozen vol kopieën van de Lonely Planet van alle Landen. Ze worden hier massaal gekopieerd , maar alle negatieve stukjes over Vietnam worden hierin niet meegenomen.

Het zijn dus lekkere luierdagen. Op straat komen er steeds meer lampen en verlichtingsbomen bij , op elke hoek staat men speciaal voor Nieuwjaar grote gele planten (Chrysanten en gele pruimenbloesem) en speciale boompjes te verkopen. Hoe meer je er voor de deur hebt staan hoe beter het is.

Nog even een toertje met de scooter door de verlichtte straten gemaakt samen met nog ongeveer 5000 andere scooters. Soms zitten er hele gezinnen op zo,n ding en de kindertjes zitten gewoon klem tussen Pa en Ma of voor op het stuur. TÜV gekeurde stoeltjes daar heeft men hier nog niet van gehoord.

Morgenvroeg gaan we om 8.30 uur met de bus naar MUI NE ( busritje 6 uur) daar hebben we een huisje gehuurd aan,t strand.

Wij wensen iedereen al een Happy  Newyear.

ton en ria

2 reacties | reageer

Vaak leuk, vaak gek, vaak onvoorspelbaar in VIETNAM.

Hue

Vanavond hebben we eens goed kunnen communiceren met de bevolking en dat zonder problemen.

We zijn nl in een restaurant gaan eten dat gerund wordt door een doofstomme familie.

Gewoon aanwijzen op de kaart en de bestelling is oke.

Heerlijk gegeten ( groente en garnalen zelf draaien in rijstvelletjes en lekker dippen in sate saus.

De zoon van de familie kwam ook nog ff langs om ons een paar mooie pentekeningen te verkopen. Hij had wel een beetje meer achterstand dan alleen maar niet kunnen spreken en horen. Het was net een kleine dikke Budda.

Tijdens het eten kwam nog een familielid langs om ons een groter formaat tekeningen te verkopen , toen we zeiden dat we aant eten waren bleef hij gewoon gezellig op ons bord kijken tot we klaar waren, gezellig toch.

Het verkeer scheurt langs en onder ons balkon door met een enorme herrie, maar daar hebben zij geen last van.

3 februari.

Vanmorgen na het ontbijt worden we opgehaald met de bus om naar Hoi An te reizen.

Dan gaat de telefoon aan de receptie en het is Mister LING. De man waar we het ticket hebben laten reconfermen. Als de bus er om 8.20 uur niet is moeten we ff een taxi nemen naar het busstation en krijgen daar de bus.

Taxigenomen en die reed alleen maar de hoek om en we waren er.

Nadat we ons plekje hadden ingenomen was het alleen nog wachtten op het inladen van 2 scooters ,een fiets en een lading kisten

Er waren 3 passagiers teveel in de bus , die kregen gewoon een plastic terrasstoel en gingen in het looppad zitten.

Na een pauze van 30 minuten kwamen we uiteindelijk om 13.00 uur aan in Hoi An.

Binnen 10 minuten hadden we een leuke hotelkamer voor 12 Dollar per nacht ( wel zonder ontbijt) ontbijt op terrasje kost een halve dollar.

Hebben meteen weer het busticket laten bevestigen voor de slaapbus die we 5 februari nemen.

De bus vertrekt dan voor de deur van ons hotel.

Na een douche het stadje in en we komen meteen op een groot feest op de markt waar iedereen bezopen is en Travestieten voor de show en zang zorgen.

Iedereen wil ons bier in de handen drukken ( bij 30 graden ) maar dat laten we dus maar achterwege. Welk feest het is weten we niet maar het ging er pittig aan toe.

Iedereen wil ons bij het feest betrekken maar we bedankten vriendelijk.

Gaande weg komen we er achter dat Vietnam nog goedkoper is dan Thailand. We lachen ons soms rot van de prijzen. T-shirtje 1,5 euro, voor 4 tot 6 euro zit je in een goed restaurant te eten incl drank met zijn tweeen.

Hoi An is heel leuk, leuke steegjes, huisjes, winkeltjes en heel veel terrasjes.

We zijn vanavond heerlijk gaan eten in een van de prachtige restaurantjes in het haventje.

Het ene leuke zaakje naast het andere en aan de waterkant zitten ook bijna alle tafeltjes vol.

Supereten , ik ben een beetje verslaafd geraakt aan de Pumpkinsoup die hier in allerlei combinaties geserveerd wordt: met garnalen, krab. etc etc .voor de liefhebbers ook met vleessoorten.

Hierna weer een flinke wandeling via honderden kraampjes waar je alleen maar hoort: Madam buy something from me please of T-shirt only one dollar.

Als je ergens prachtige ( nep) mode wilt kopen is het hier wel. De ene designjas of prachtschoenen en laarzen naast de ander. Je kunt alles op maat laten maken. Dus moet ik Ria er telkens aan herinneren dat haar koffer vol zit.

4Februari,

We hebben een scooter gehuurd 4 dollar per dag en hebben de stap maar gewaagd ons in het verkeer te begeven. Eerst ff een stop gemaakt bij een terrasje en een lekker ontbijt genomen met helaas weer die smerige koffie ( als je hem aanlengt met 2 liter water is hij redelijk te drinken).

De heer des huizes was druk bezig zijn aquaria gevuld met grote kreeften te verschonen en na te vullen met vers zeewater dat ff verder met jerrycans gehaald wordt.

Pracht beesten met roze koppen.

We rijden langs een enorme boulevard in aanbouw met een nieuwe rustige weg. Dus geen grote verkeersdrukte. Hier kan ik beginnen met ook voorzichtig constant te claxoneren

Zoals iedereen hier doet. Nou het geeft een machtig gevoel kan ik zeggen.

Aan de kust word flink gebouwd , de Resorts schieten uit de grond , de een nog groter dan de ander. Dus over 5 jaar ziet het er hier ook anders uit.

Lekker wandeling over het strand gemaakt en alle meisjes van de strandtentjes roepen : free bed, free parasol , free chairs alleen maar om je die ene cola voor 30 cent te kunnen verkopen.

Vissers zijn druk bezig met et onderhoud van hun "bootjes" men vist hier in grote ronde gevlochten manden van ongeveer 3 meter breed die ze insmeren met een soort pasta die de boel waterdicht houdt.

Na ons colaatje en een zakje pindas die we van een invalide jongen gekocht hadden zijn we weer verder gaan toeren.

In het gezellige haventje nemen we een boottochtje van een uur , vooral om de hitte even te ontvluchtten en te genieten van een briesje.

Onderweg laat het oude schippertje meteen zijn hand van het gas als hij ziet dat ik mijn camera vastpak. Er is het nodige te zien onderweg, zoals vissers die hun netten sierlijk in de lucht gooien en daarna een kilootje vis aan boord hijsen. Ze reageren heel leuk en enthousiast.

Er zit een ijsvogel op een paaltje, oude vrouwtjes op hun schamele bootjes, en hele grote netten die boven water gespannen staan om grote hoeveelheden vis in een keer naar boven te halen.

In een prachtlagune groeien de mooiste vruchten en komt er een mannetje in een rond bootje op ons af varen die graag voor een paar cent op de foto wil. Een van de laatste oorlogsveteranen dachten we. Hij was erg getekend in zijn gezicht en miste een oor. Midden op het water is nog een Pekingeendenfarm met honderden eenden.

Op de terugweg nog leuke fotos van de dagelijkse markt gemaakt maar dan vanaf de waterkant.

Het wordt tijd voor een hapje en we hebben gegeten bij een megagrote kraam waar diverse mensen hun restaurantje hebben. Heerlijk.

Hierna weer langs de kraampje waar Ria een paar shirtjes van Marco polo voor een dollar per stuk kocht ( origineel natuurlijk ha ha).

Verder hebben we nog diverse oude huizen uit de Chinese en Japanse tijd stamden.

Even een berichtje voor Boeli.

Boeli we hebben overal gezocht en gevraagd, we hebben haar niet kunen vinden.

We hebben de prints van jullie fotos laten zien , maar niemand herkende haar.

Toen we over een mogelijke Amerikaanse vader spraken keek men ons tch wel vreemd aan.

Niemand wist van haar bestaan , we hebben alle steegjes in de buurt nauwkeurig bekeken maar niets. Er zal in de 10 jaar ook wel veel veranderd zijn.

Als je al ziet hoeveel er gebouwd wordt dan is het niet zo vreemd haar te vinden.

Bij thuiskomst neem ik wel contact met je op.

Maar toen was het weer airco tijd en relaxtijd op de kamer.

S avonds weer lekker slenteren en heerlijk gegeten. Wat een verademing, lekker windje en geen zon op je kop. Want overdag loopt de temperatuur alleen maar op.

5 Februari,

Vannacht slecht geslapen .

We hadden alle twee keelpijn en niesbuien. Niet gek natuurlijk als je constant airco in en uit gaat.

Net in slaap gevallen maakte Ria me weer wakker, ze hoorde een raar geluid.

Ik hoorde niets.

10 Minuten later hoorde ze een beest en even later zag ze een beest kruipen.

Het was een Gekko, die had ze in andere landen al met de bosjes gezien en om me daar nu wakker voor te maken !!

S morgens weer door Ria gewekt. De stroom is uitgevallen. Geen airco, geen koffie op de kamer en geen licht.

Aan de plafond hangt nog een grote ventilator die waarschijnlijk gemaakt is van de propellers van een oude B29 bommenwerper die de Amerikanen hier achter hebben gelaten. En die deed het dus ook niet.

Na het ontbijt in de haven, wilden we wel ff naar de ATM om te pinnen maar die deden het natuurlijk ook niet.

Ook wordt het steeds moeilijker om een echt koud drankje te krijgen i.v.m. de stroomuitval.

We hadden niet genoeg cash om het hotel te betalen en we checken om 17.00 uur uit.

De stroomstoring zal de hele dag duren. Gelukkig kregen we een tip dat er een automaat wel werkte. We hebben meteen het dubbele bedrag dat we nodig hadden gepint , zodat we altijd genoeg bij ons hebben..

Ton heeft zich nog ff laten scheren door een klei vietnamees poppetje. Ze kwam net boven de scheerstoel uit en om het voorhaar makkelijker te maken werd de stoel maar in de ligstand gezet. Nog ff een hoofdmassage als extra en weer 30 eurocent lichter.

Om18.00 uur krijgen we de"Night sleeper", naar Na Thrang .

De bus met slaapstoelen zal ons 500 km zuidelijker brengen. Via internet hebben we daar al een hotel geboekt vor 3 nachten dus men verwacht ons.

De samenstelling van de inhoud van het koffer van Ria verandert ook steeds. Een nieuw kledingstuk erbij , een oud kledingstuk voor de kamermeisjes.

Nou nou, de slaapbus, wat een verschrikking. De bus was lekker op tijd en voordat we instapten hebben we nog een tijdje met 2 mensen gesproken uit de voormalige DDR.

Zij reisden ook al een tijdje door Vietnam maar waren een beetje teleurgesteld dat de Vietnamese geen Duits spraken.

De DDR en Vietnam waren vroeger bondgenoten en tijdens de wederopbouw werd Vietnam fiancieeel gesteund door de DDR.

Hij vertelde dat toen hij bij de DDR-Jugend was , ze op school een maal per week in uniform krachtige liederen over Vietnam zongen om hun te steunen. En ook al die jaren moest hij 20 cent van zijn zakgeld geven voor de wederopbouw.

Hij was dan ook teleurgesteld dat niemand hier ooit van de DDR gehoord had.

De busrit: Verschrikkelijk, we lagen in een soort Formule 1 kuipje dat gemaakt is voor Aziaten en dus te weinig ruimte voor ons heeft.

Op een gegeven moment wist je gewoon niet meer hoe je moest liggen. Volgens Ria was het een kinderledikantje e waren dus ook blij toen we heelhuids aangekomen waren in Na Trangh.

Hebben een prima hotelletje vlak bij het strand waar we vanmiddag i.v.m. de hitte naar toe gevlucht zijn en onder een parasol hebben bijgeslepen van de afgelopen nacht.

Maar ja je bent een backpacker of niet

?

GROETJES TON EN RIA

6 reacties | reageer

Genieten IN HUE !!!

Nadat we de laatste dag Hanoi besloten nog naar het oude gedeelte te gaan hebben we heerlijk gewandeld door kleine straatjes met de leukste kraampjes , maar ook weer langs allerlei eet en kledingswinkeltjes. Het is druk en blijft druk. Weer die scooters, ook in de taxi blijft het millimeterwerk, rakelings langs elkaar. Opvallend is dat er heel veel nieuwe autos rijden wie geld heeft heeft een nieuwe auto en de gewone man een scooter. De rest is blij met een fiets.

Op de terugweg konden we blij zijn dat we op tijd vertrokken naar ons guesthouse omdat we in een taxi zaten waar de teller wel erg hoog opliep en de chauffeur rondjes bleef rijden. We zaten plots in een buurt waar we nog nooit geweest waren. Heb meteen woedend gezegd : stop stop here !!!! En ik heb hem uitgescholden dat hij de boel besodemieterde. Hij wilde zijn geld en heb hem minder dan de helft i zijn handen gedrukt, hij wilde meer , maar toen ik met de politie dreigde trok hij terug en stapte in zijn auto.wij keken hem nog woedend na maar hij durfde ons niet meer aan te kijken.

Volgende taxi en dat ging goed.

Na afscheid te hebben genomen van Cees en zijn familie zijn we naar het treinstation gereden van Hanoi en onze bedjes stonden klaar.

We deelden ons compartiment met een Vietnamese vrouw en een Argentijn die net uit het ziekenhuis was ontslagen met een voedselvergiftiging. Hij leek op een combinatie van Jaques Coustou en Louis de Funet en hij zag er zo slecht uit dat we dachten dat hij de nacht niet zou halen. Gelukkig bewoog hij morgens nog.

De communicatie met de Vietnamese ging alleen maar via lachen en handgebaren. Ze was echt aardig. De Argentijn heeft alleen maar liggen pitten terwijl hij van te voren 3 truien over elkaar heen aandeed.

Na een nacht van draaien en draaien was het toch weer snel 6 uur en 2 uurtjes later zaten we op het station van Hue. 3 minuten voor tijd hoorden we dat we in Hue zouden aankomen dus we konden net op tijd nog de Argentijn uit zijn Coma halen want anders had hij dooreslapen tot in SAIGON.

Koffie drinken en een ventje tegengekomen waar we meteen een Hotelletje geboekt hebben voor 20 dollar , een dagtour ( een hele dag met hem rijden van de ene naar de andere bezienswaardigheid met een privé-taxi. Tevens hebben we de bustickets naar Hoi An geregeld.

Nu zitten we in een echt heerlijk hotel waar we de vuile was hebben afgegeven ( 20 cent per kilo) en na een doche gaan we lekker Hue in.

Wat een verademing deze plaats, minder verkeer, minder herrie , minder getoeter,minder scooters en iedereen heeel vriendelijk.

De prijzen liggen hier ook beduidend lager en de mensen spreken zelfs af en toe Engels.

Veel leuke winkeltjes en restaurantjes die je in Hanoi minder zag. Je merkt dat ze meer op toeristen zijn ingesteld.

We hebben een paar kilometer gelopen en een boottocht van een uur gemaakt met een drakenboot op de Parfum rivier (song Huaong). De rivier heeft zijn naam omdat er geneeskrachtige kruiden groeien op haar oevers.

Aan de overkant zijn we door een soort sloppenwijk gelopen waar de mensen onder golfplaten wonen op palen, De kinderen komen massaal op je af en in de huisjes zitten hele families knus bij elkaar. Het zijn echt hechte gemeenschappen en iedereen is bijzonder aardig , alhoewel wij ons een beetje een pottenkijker voelden met onze camera om de nek , bleek dat gevoel toch niet te kloppen. Men benaderde ons heel enthousiast. Ria kreeg telkens een baby in de handen gedrukt ( ze voelden zeker dat ze Beau een beetje mist). Overal Varkens, kippen en ander gedierte.

Later over markten vol met enorme hoeveelheden groenten met de meest unieke fruitsoorten die we nog nooit gezien hadden.

S avonds lekker eten : Pompoensoepje, vegetarische Vietnamese Sea-foodschotel, en gebakken banaan met chocolade saus , voor een bodem prijsje dus.

Lekker nog een wandeling langs de Parfumrivier gemaakt waar het gezellig is en de bruggen telkens door de verlichting van kleur veranderen.

Dinsdag 2 februari,

Vanmorgen na ons ontbijt werden we door onze taxi chauffeur Li , die we gisteren hadden leren kennen en een afspraak mee gemaakt hadden. Hij rijd ons rond de meest bijzondere dingen in HUE en omstreken.

Het was heel interessant en we bezochten o.a De tuhiev Pagode met monniken een Boedistische tempel waar het heel rustig was en een spirituele rust hing.( buiten de vrouwen die buiten staan om je wierrook of andere dingen op een niet opdringbare manier willen verkopen)

Het graf van TUDUC , heerser die heel zijn familie uit moorde omdat hij bang was dat zij op de troon kwamen in plaats van hemzelf. Hij had 100 vrouwen maar geen kinderen. prachtpark met tuien ( lycheebomen)

Graf van KHAI DINH , Prachtige graftombe in renaissance stijl omdat er veel invloed van de fransen was. Mooie beelden olifanten en krijgers. Veel ingelegde wandversieringen Protserig.

De bekendste Pagode van HUE: , THIEN MU PAGODE ook wel de pagode van de hemelse dame genoemd. In de tuinen veel kruiden , Bonzai en de Pauenkers. En een grote lachende Budda.

Alle bovengenoemde bezienswaardigheden zijn erg MASSAAL,groot en uitgestrekt.

Verder langs de parfumrivier en door schitterende dorpjes gereden. Het is inmiddels over de 30 graden dus water water en nog eens water drinken.

In de dorpen staat de tijd echt stil en doet ons denken aan Cambodja.

We hebben het erg naar ons zin, In het begin moesten we erg wennen aan Vietnam , het is weinig toeristisch , de mensen erg behulpzaam, soms was communicatie erg moeilijk maar hoe zuidelijker je komt hoe beter hun Engels is.

Ton heeft nog zijn SIM kaart geblokkeerd via internet want er klopte iets niet helemaal.

We waren bang dat onze Telefoon gehackt was omdat we in de nacht 17 x het zelfde sms je van Joke en Jan kregen en andere berichten ook 4 tot 5 maal.

Dus familie sms en naar Rias Telefoon.

We leven met jullie mee met de koude en voelen ons bevoorrecht dat we hier in de zon zitten,

( al valt dat ook niet altijd mee)

Morgenvroeg de bus naar HOI AN.

Tjang Jeu liom Ton en Ria,

6 reacties | reageer

Halong Bay

28 januari,

Nog ff terugkomend op de honden fotos, wij vinden dit natuurlijk ook smerig en als vegetariërs eten we ze zeker niet op

Vanmorgen na ons ontbijt bij Vietnam ala carte zijn we met de taxi naar Hanoi gereden ( een ritje van 2 euro) .

We hebben het Mausoleum van Ho Chi Min bezocht en het huis waar hij gewerkt en gewoond heeft.

Het is een heel serieuze bedoeling en grapjes zijn daar niet op zijn plek.

Bij de ingang moest je meteen alles wat je bij je had inleveren en dat werd netjes opgeborgen totdat je weer terug was. Je camera mocht je wel meenemen zodat je toch nog een kiekje kon maken van de buitenkant en de tuinen.

Maar daarna werd ook de camera ingenomen en ging je door de security die nog strenger was dan op een luchthaven.

Dan opstellen in rijen van 2 voor een poortje en op commando gingen we richting de plek waar Ho lag opgebaard. Je mag niet spreken, lachen en ook geen handen in je zakken doen. Absolute discipline dus.

En daar gingen we dan langs allerlei militairen die je met een strak gezicht niet aankeken.

Via trappen met roedelopers kwamen we dan in de aula waar Ho Chi Min lag opgebaard. Een sirene stilte en iedereen schuifelde voorbij. Het leek wel een pop, maar de grime was goed gedaan. Hij zag er inderdaad uit alsof hij net overleden was maar hij lag er toch al van 1969..

Soms gaat hij voor een paar weken opstap naar rusland ( in november) en dan word hij weer bijgewerkt.

De Vietnamese waren onder de indruk. Later nog zijn huis en zijn wagenpark bekeken en toen zijn we lekker de stad in getrokken om ons weer helemaal duizelig te laten toeteren door het razende verkeer.

Soms sta je minutenlang te wachten om over te steken en dan nog is de kans groot dat je platgereden wordt door 350 scootertjes.

We hebben nog een bezoek gebracht aan het museum van de literatuur nog uit de tijd van Confusius. Prachtig aangelegde tuinen met een supergrote klok ( chinees)

Daarna aan de overkant lekker koffie ( en dat is zelden) gedronken en broodjes gegeten in restaurant SMILE, een hotelschool voor hulpbehoevende jongeren ( andere hulpbehoevenden dan in nederland) die daar een stukje opleiding krijgen. Dat was goed te merken want we werden behandeld als koningen.

Daarna weer de drukte in en zijn we ff gaan bijkomen bij een meer dat in het oude franse gedeelte ligt.

Nog een Mango gekocht van een vrouw dat na de Bombardementen van de Amerikanen een been moest missen door een landmijn. Clever vrouw dat in Holland een prima job zou hebben gehad maar hier gedoemd is om op straat fruit aan de man te brengen.

Aan het water zijn vooral oudere mensen bezig met hun Taj chi oefeningen, een mooi gezicht.

29 januari

Vanmorgen om 6 uur uit de veren , ontbijtje bij Cees onze pensionhouder genomen.

Beetje chaos, hoe laat worden we opgepikt ? Half 8 , 8 uur maar uiteindelijk opgepikt door de taxi en naar het centrum gereden naar reisburo PUMPKIN waar we later weer door de bus werden opgehaald om naar HALON BAY te gaan. Een ritje van 175 km dat 3 uur in beslag zal nemen. Langs de weg honderden rijstvelden en alle mensen zijn druk met hun handel of werken voor hu deur met allerlei klussen. Het is een bezig volkje , iedereen is bezig. In de haven aangekomen werden eerst de paspoorten en visa gecontroleerd en konden we aan boord.

We waren aangenaam verrast van de boot want het was erg mooi en verzorgd.

We hadden verhalen gelezen van ratten aan boord en slechte slaapplaatsen maar dit was super.

We hadden een mooie kajuit voor ons 2en , eigen douche en toilet.

Aan boord werd heerlijk eten geserveerd door de bemanning en het ontbrak ons aan niets.

Het weer was ook heerlijk en de rest van de reizigers waren heel leuk.

Mensen uit Jakarta , een jongen uit Argentinië ( waar we natuurlik over onze gemeenschappelijke Maxima gebabbeld hebben) en een heel leuke gast Andrew uit London die een eigen bedrijf had maar steevast de deur in de winter op slot deed om 3 maanden per jaar door azie te reizen. We zie hem later op onze reis misschien weer terug.Slimme jongen!!!

De baai is schitterend en heel imposant, pracht rotsen duiken op uit zee en staan als pilaren in het water. Op een van de eilanden hebben we een grote Cave bezocht die echt enorm groot was. Het was wel een hele klim naar boven maar met tussenposen halen deze 2 oudjes dat ook nog wel.

Op veel pilaareilanden staat boven op een prachtige Pagode..

Tegen de avond legden we aan op een mooi strandje waar we konden zwemmen maar onze voorkeur ging uit naar relaxen met een bakje koffie.

Hierna hebben we nog een eilandje aangedaan en toen was het tijd aan te leggen in een prachtige baai. Het was volle maan en het silhouet van de ons omringende eilanden was erg mooi.

Tijd voor weer een heerlijk feestmaal aan bord, het was echt heel lekker en men bleef maar schotels brengen met de fijnste gerechten. Smullen dus. Toen we aangaven dat we genoeg hadden zorgeden de Indonesiers bij ons aan tafel dat de rest van de lekkernijen in een recordtempo verdwenen waren.

Na nog wat nababbelen werden we toch wel erg moe en zochten we na nog een kopje koffie onze kajuit op. Met op de achtergrond de muziek van de ons omringende boten vielen we in slaap om 11 uur later wakker te worden.

S morgens hebben we rustig gecruised tussen de eilanden door. Plots begint het enorm te regenen en gaat de kanotocht niet door omdat er geen interesse voor is .

Aan boord is een heerlijke sfeer en we genieten volop.

Langzaam naderen we de haven en na een half uur komt onze bus die ons weer naar Hanoi brengt. We laten ons afzetten bij Ho Hoa Kiem een groot meer in het oude stadsgedeelte waar we op een terrasje nagenieten en een taxi nemen ( 3 x zo duur i.v.m de drukte) naar ons hotel..

S avonds zijn we bij ons Guesthouse in de buurt gaan eten , kort in de buurt dus maar het duurt 15 minuten heen en 15 minuten terug alleen al om de weg over te steken. Hier hebben we superlekker gegeten.

Het eten met stokjes gaat ook steeds beter, we eten nu al zonder veiligheidsbril op.

Vorken zijn hier niet standaard op tafel, een voordeel is ook dat het een soort dieet is want je neemt telkens maar kleine hapjes.

De temperatuur is inmiddels opgelopen tot 28 graden en dat is ongewoon voor het noorden want het is hier nu ook winter.

Reisverhalen van de afgelopen weken berichtten alleen maar van kou en regen maar daar hebben wij dus geen last van

Morgen gaan we met de nachttrein naar Hue , onze tickets hebben we al en ons volgend verslag wordt dus 600km zuidelijker geschreven. We moeten wel nog ff wennen aan dit land, soms vermoeiend met de comunicatie want er spreektbijna niemand engels.

Het is ook heel anders dan Thailand, niet vergelijkbaar. Toerisme staat echt nog in de kinderschoenen.

Ps wij maken geen taal of tikfouten maar het toetsenbord is zo klein.

Gr Ton en Ria.

7 reacties | reageer

Volgende pagina »